Hier zijn de feiten van deze zaak:
Inspecteur Dixon,
een gedecoreerd officier met veel ervaring, handelend op basis van betrouwbare informatie...
en goed speurwerk, arresteerde Paul Hill,
die, verscheurd door schaamte over zijn misdaad, bekende.
Die bekentenis leidde de politie naar de bendeleider, Conlon...
en zijn familie van terroristen.
Zijn tante, Annie Maguire, de ervaren bommenmaakster...
die rubberen handschoenen droeg als ze omging met explosieven...
in de keuken van haar huis in Harlesden.
Ze liet zelfs haar kinderen toe om met de explosieven om te gaan.
Vincent, 16. Patrick, 14,
die niet beter konden weten.
Guiseppe Conlon, haar zwager, de koerier die toekwam met meer explosieven.
Armstrong en Richardson, die de bom droegen.
Dit zijn de mensen die, in een vlaag van paniek, zich moesten ontdoen van de nitroglycerine.
En dat is wat hun lot heeft bezegeld.
Hoe weten we dit ? Omdat de waarheid aan hun handen kleefde.
Het is een verhaal geschreven in het bloed van hun slachtoffers.
U heeft een aantal van diegenen gezien, die hun grove minachting voor het menselijk leven overleefden.
Het is nu uw taak om de maatschappij tegen hen te beschermen.
Ik heb er alle vertrouwen in dat u dat zal doen.
Heeft u een verdict bereikt ?
Ja, dat hebben we, edelachtbare.
Hoe beoordeelt u de beschuldigden ? - Schuldig.
- Hang de Ierse klootzakken op !
Orde ! Stilte !
- Knoop ze op !
Gerard Patrick Conlon.
Sta op.
Ik beschouw het als mijn plicht om mij luidop af te vragen...
waarom u niet werd beschuldigd van hoogverraad,
een aantijging die de doodstraf door verhanging met zich meebrengt.
Een straf waarvoor ik geen enkel probleem zou hebben gehad om uit te spreken...
in deze zaak.
Ik veroordeel u tot levenslange opsluiting...
en ik draag op dat u hiervan...
minimum 30 jaren zal uitzitten.
Breng hem weg.
Help me.
Paul Michael Hill.
Voor mij is uw misdaad zo erg dat levenslang...
- levenslang zal zijn.
Annie Maguire. Ik beveel 14 jaar opsluiting aan !
- Wat heb ik gedaan, in hemelsnaam ? - Breng haar weg !
- Guiseppe Conlon, 12 jaren. - Nee, mijn man is onschuldig !
- Moge de Heer genade kennen voor u. - Patrick Joseph Armstrong, 30 jaar.
Carole Richardson, 30 jaar.
Onze zaak was zo knotsgek dat als je het zou verzinnen, niemand het zou geloven.
Kijk, Gareth, ik weet dat de mensen me kennen als een dwangmatig verteller,
en dat niemand een woord geloofde van wat ik in de rechtszaal vertelde, maar Charlie Burke bestond echt.
Hij is niet enkel een object van mijn verbeelding.
We werden naar de Park Royal Gevangenis gebracht.
Een oude Victoriaanse burcht waar Engelands meest gevaarlijke criminelen werden vastgehouden...
in de 'maximum security' vleugel.
- Geboorteplaats. - Belfast.
- Dan ben je een Brit. - Dit is je thuis voor de rest van je leven.
Accepteer dat en leer er mee leven. Kom nu hierheen.
De hoofdbewaker, Barker, gaf ons uniformen in blauw denim met gele strepen.
Wij waren Categorie "A", de hoogste veiligheidsrisico's samen met de verkrachters en moordenaars.
Mijn vader zei dat we in beroep zouden gaan, maar ik wilde niets meer weten van het gerechtelijk systeem.
- Ik ga terug naar de cel.
Komaan, volg me.
Komaan, Gerry.
Hé, Ronnie. Daar zijn die Ierse klootzakken, Ronnie.
Iers gespuis.
Mijn naam is Guiseppe Conlon. Ik ben een onschuldig man. Mijn zoon ook.
- We zouden hier niet eens moeten zijn. - Haal dat gespuis van mijn verdieping.
Ik zei: stop ermee !
- Ze moeten weten dat ze een fout gemaakt hebben. - Nee dat weten ze niet.
Het bewijs van onze onschuld moet toch in het bewijsmateriaal liggen.
We moeten hen bevechten om een beroep te krijgen.
Ik zal met Pastoor Wilsoon praten.
Met iedereen praten. We zullen brieven schrijven van hieruit. Een campagne starten.
- Hebben ze je goed behandeld ? - We zijn in orde. In orde.
Hebben ze dat, zoon ?
Ja. Geen probleem.
Bezig met landen van officieren op de tweede verdieping als oefening.
Ben dessertlepels vergeten.
Hierzo.
Deze frieten zijn niet slecht.
Wanhoop nu niet, zoon.
- Laat maar met je "niet wanhopen". - Wat ?
Ik bedoel, we zijn onschuldig, en we kunnen niet eens buiten onze cel gaan.
Je zou beter schuldig zijn. Dan krijg je tenminste wat respect.
Bezig met landen van officieren op de derde verdieping als oefening.
Hier, je mag mijn frieten hebben.
Bezig met landen van officieren op de derde verdieping als oefening.
Gerry, man. Kom. Alles in orde ?
Wat vind je van je nieuwe thuis ?
Bom in de brievenbus op Kensington High Street.
Bom in de brievenbus op Talbot Lodge. Bomaanslag op de nautische club.
Bomaanslag op het Aldershot Spoorwegstation. Poging tot moord op Edward Heath.
Moord op Ross McWhirter. Bezit van vuurwapens,
Balcombe Street, 6 december, 1975.
En de bomaanslagen op de Guildford pubs.
Daarvoor heeft u onschuldige mensen in de gevangenis.
- Schakel hem uit.
Hij deed het.
- Waar zijn alle ontbrekende stukjes ?
We hebben het opgegeten, man.
Voor mijn vrouw het naar hier gestuurd heeft, weet je,
heeft ze het in vloeibaar zuur gedipt.
L.S.D. man.
We hebben het Britse Rijk gehad tijdens de laatste zes maanden.
Wil je vliegen ? Kies een land.
Geef me verdorie niet Noord-Ierland. Ik wil geen slechte trip.
Probeer Nepal, man. Ik breng je naar de Himalaya.
- Zie de draak.
Lichten uit binnen 15 minuten, 15 minuten.
Ben je aan het bidden voor de zevende cavalerie ?
Wees Gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met u.
Gezegend zijt gij boven alle vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw lichaam, Jezus.
Heilige Maria, moeder van God, bid voor onze zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen.
- Dat is niet grappig, Gerry.
Zit je aan de drugs ?
Kijk, Pa, ik zal ouder zijn dan jij nu bent als ik hier buiten geraak.
Als dat ooit gebeurt.
Luister je naar me ?
Ik praat niet tegen je.
Wie is er nu kinderachtig ?
Ik heb al twee weken geen zinnig woord van je gehoord.
Die rommel wordt je einde.
Ik ben toch al dood.
Kijk, het spijt me. Ik zal het niet meer nemen zolang je nog leeft.
Ben je nu gelukkig ?
Nee.
Waarom niet ?
Ik wil niet dat je het neemt ongeacht of ik leef of sterf.
Jezus.
Oké, ik zal niets doen wat je verveelt in je graf.
Ben je nu tevreden ?
Is dat een belofte ?
Ja.
Misschien.
Gerry, man. Kijk naar je vriend.
Hij ziet eruit als een echte.
Komaan.
Tijd voor een babbel.
Wij moeten eten in onze cel.
Ik zie je nog wel.
Gerry. Gerry, komaan.
Goeiemorgen.
Komaan !
Ja, man, Gerry !
Deze, deze, deze, 14 dagen isolatiecel ! Afsluiten !
- Afsluiten ! - Hij redt het wel. Hij is terug binnen enkele dagen.
- Verdorie ! - Komaan. Komaan.
Ik maak me zorgen over Bridie.
Waarom ?
Ze heeft haar haar blond geverfd.
Wel, ze is nog jong.
Ze draagt een hondenhalsband.
Er is een kerel aan vastgeketend; hij draagt er ook een.
Wel...
zolang ze maar gelukkig is.
Lunchpauze.
Gerry, man. Zo is dat, Gerry is een stoute jongen !
Zet de Engelsman onder zware, zware zeden.
Ja, meneer. Ga maar, jongen. Sla de klonters eruit, ja ?
- Dit is Joe McAndrew. Hij heeft je iets belangrijks te vertellen. - Hallo, Mr. Conlon.
Ik ben je aan het bekijken.
Wat is er ?
Ik ben diegene die de Guildford bom heeft gelegd, Mr. Conlon.
Heb je dat aan de politie verteld ?
Ja, dat heb ik.
- Maar we hebben niets gehoord. - Laten we horen wat hij te zeggen heeft, Pa.
Ga door.
Ik zei het hen. Ze weten het. Ze kennen de waarheid.
Ze kunnen zich niet permitteren om het onder ogen te zien. Het is een oorlog.
Je bent een van zijn onschuldige slachtoffers. Het spijt me voor jullie overlast.
Voel geen spijt voor ons. Je zou spijt moeten voelen voor al de mensen die je hebt gedood.
Het was een militair doelwit. Een soldatenpub.
Het waren onschuldige mensen. Kinderen van God.
Kijk, ik zal alles doen wat ik kan... om jullie te helpen terwijl jullie hier zitten.
Wel, we hebben je hulp niet nodig.
Ik zou het appreciëren als je ons met rust zou laten.
Zoals je wil.
Ik praat wel met hem. Sorry daarvoor.
Waarover ging dat allemaal ? Let jij maar op je manieren.
Wat ? Manieren tegenover hem ? Ik wil niets van hem, of zijn methoden, weten.
Hij vecht tenminste terug. Wat meer is dan jij ooit in je leven gedaan hebt.
- Waar heb je het over ? - Herinner je je Lydon hill ?
Je reed me altijd naar boven op Lydon hill op je fiets.
En op een dag geraakte je niet boven en ik sprong eraf en keek om.
Je gezicht was helemaal rood. Weet je dat nog ?
Ja.
- Het was het werk in het verfatelier dat daar verantwoordelijk voor was. - Wat ?
Het waren de dampen van het werk in het verfatelier die dat veroorzaakten.
Denk er niet aan om van de ferry te springen en naar Mammie te zwemmen.
Het was de enige job die een katholiek kon krijgen, en zelfs toen wilde je niet terugvechten.
Ga buiten. Speel met je nieuwe vriend.
Al wat ik wil zeggen is dat je een slachtoffer bent geweest. Het is tijd dat je begint terug te vechten.
- Verdwijn van onder mijn ogen. - Ik ben al weg.
Dit is de enige manier waarop het zal werken. We hebben geen alternatieven.
- Wel, wat ben je aan het doen ? - Niets.
- Ze hebben het niet gedaan. - Ze hebben het allemaal gedaan.
Ik ga terug naar Belfast.
Na het gevecht stopte niemand ons toen we naar de binnenplaats gingen om te trainen.
Ik voelde me schitterend. Joe legde me van alles uit;
dat de Britten nooit ergens weggingen zonder een gevecht;
dat ze moesten weggeslagen worden uit elk land dat ze ooit bezetten.
Dat deze gevangenis gewoon een extensie was van hun systeem.
Vraag naar werk op de derde verdieping.
- We moesten de hoofd-gevangenisbewaarder, Barker, ontmoeten. - Mr. Smalls.
Maar om dat te kunnen, moesten we afrekenen met Ronnie Smalls.
Kan ik met u praten over Halsey Road 54 ?
Ga weg.
Als er iets met mij of Gerry gebeurt,
of met eender welke andere Ierse gevangene,
laten we Halsey Road 54 in stukjes ontploffen...
met je familie erin.
Jij bedreigt mijn familie, ik snij je hoofd er verdomme af.
Ik maak geen bedreigingen.
Ik voer enkel orders uit. Ik wil je familie niet kwetsen.
Jouw probleem is, Joe, dat je de hele wereld wil regeren.
Paddy is oké.
Binnenkort zijn we samen een blije familie.
- Opnieuw !
- Zelfs Kojak kon vergeven. - Leven en laten leven.
- Barker begon te panikeren. - Breng hem een bezoekje.
Hij vertelde ons om onze sokken van het raam weg te halen. Hij dacht dat we signalen stuurden naar andere gevangenen.
We waren niet aan het signaleren. We zijn onze sokken aan het drogen.
- Neem de sokken weg. Mr. Barker. - Zegt wie ?
- Dat was al wat Joe nodig had. - Geef ons twee minuten.
- Hé, op en weg waren we. - Sta je aan mijn kant ?
- Wat gaat hij nu uitspoken ?
Alle gevangenisbewaarders moeten de vleugel ontruimen.
Alle gevangenisbewaarders moeten de vleugel ontruimen !
Oh, dit zal de hele campagne schaden.
- Kijk, jij doet het op jouw manier en wij doen het op de onze. - Je kan onze eisen lezen.
Ga terug naar jullie cellen.
- Dekens ! - In Godsnaam, maak hier een einde aan.
- Je bent mijn positie aan het verzwakken. - Het zal uitdraaien op geweld.
- Goed. - Wat is daar goed aan ?
- Het is het enige dat ze begrijpen.
Barker weigerde te onderhandelen.
Maar zonder de cipiers, hadden we een kort gevoel van vrijheid.
Kijk naar Ronnie.
Hij verzwelgt half Afrika.
- Ik geef hem ongeveer een uur.
Later ontdekten we dat ons protest op TV werd uitgezonden.
En toen werd het overvalcommando ingeschakeld.
We werden eruit gehaald als de bendeleiders.
Nu !
Oh, mijn god. Haal me eruit !
Ga liggen ! Ga liggen ! Ga liggen !
Je hebt zonet je eigen doodsvonnis getekend, Barker.
Ben je nu tevreden ?
En toen arriveerde jij, Gareth.
Dat was de eerste keer dat ik je zag, onder een regen van vonken.
Het was de eerste keer dat ik een vrouw gezien had in vijf jaar, buiten mijn moeder.
Maar voor mij, was je eerst en vooral een advocate. En ik haatte advocaten.
- Heb je een nieuwe isolatiecel ? - Cartwright.
Barth, Andrew. Bailey, Benjamin. McAndrew.
- Sorry. Kan u... ik hoor het niet.
O'Brien, John.
Lynch, Bernard. Crisp, Wesley.
Lyon, Richard. Burns, David.
- En Conlon ? Sorry. Guiseppe Conlon.
Hij bevindt zich op de derde verdieping.
Hij heeft moeilijkheden om de trappen naar beneden te nemen.
- Wel, dan moet ik gewoon naar boven gaan om hem te zien. - Delegatie heeft genoeg gezien.
Okidoki, sorry. Wel, het duurt maar even, dus ik zal gewoon... Sorry, Ik wil gewoon...
Ik zal niet... ik zie je wel buiten, oké.
- Sorry, ik kan niet...
- Longtrombose.
- Krijgt u medica... Krijgt hij de juiste medicatie ? Krijgt u dat ? Ja ? - Ja.
Ger... Zoon ? Gerry ?
- Dat is... Is dat Gerry ? - Dat is Gerry.
Hij heeft in het verleden al wel eens wat last gehad met advocaten.
Hij is helemaal van jou. Vijftien minuten.
- Dank u. - Zit.
Je wilde me zien, Gerry ?
Waarom geef je mijn vader valse hoop ?
Hij is elke paar weken die trappen op en af gelopen om je te zien.
Hij heeft mijn moeder niet eens gezien in zes maanden.
Oh, ik hoor trouwens dat je heel goed met haar overeenkomt.
Ja. Ze is een zeer moedige vrouw.
Ja, en je weet er de helft nog niet van.
Die verdomde trappen worden zijn dood.
Het zijn niet de trappen die je vader doden.
- Wat dan wel ? - Het is jouw gebrek aan geloof.
Gebrek in geloof ? Geloof waarin ?
- In jezelf. - Nee... ik geloof in mezelf.
Gerry Conlon, levenslang, 30-jaren straf.
En ik weet hoe ik het moet overleven, geen probleem.
Tegen welke prijs ?
Ik zal de klote prijs betalen, maak je daarover maar geen zorgen.
De prijs waarvoor ?
Je bent zeer goed met Engels, niet ?
Zie je, ik begrijp je taal niet.
"Rechtvaardigheid". "Genade". "Barmhartigheid".
Ik versta letterlijk niet wat die woorden betekenen.
Ik zou graag een aanvraag indienen om al mijn tanden te laten uittrekken.
Op die manier kan ik mijn vuist in mijn mond steken en nooit meer...
een woord Engels spreken zolang ik leef.
Zie je wat ik wil zeggen ? Mevr Peirce, juist ?
Probeer je indruk te maken op me ?
- De tijd is om.
Geef mijn vader geen valse hoop, oké ?
- Gerry...
Je moet hem helpen !
In de gevangenis bid je voor eender wat, zolang het de eentonigheid maar breekt.
Een sneeuwstorm is als een geschenk van God.
- Hé ! Cipiers mogen niet geraakt worden !
Oké, jullie hebben erom gevraagd.
Meekomen !
Na de opstand ging mijn vaders gezondheid erg achteruit.
Hij kon de trappen niet meer afdalen om van de sneeuw te genieten.
Ik wuifde naar hem, maar hij was naar iets anders aan het kijken.
Oké, jullie !
Mijn pa zag altijd het goede in mensen. - Ja.
Hij herkende het in jou vanaf het eerste ogenblik dat hij je zag, Gareth.
Guv, guv, waar ga je heen ? Waar zijn m'n brieven ? Guv'nor !
Dank je.
Ik zie dat je bent vernoemd in het Congres, Guiseppe.
Wat is dat ?
Hoe ben je aan die naam geraakt ?
Ik... een Italiaanse ijsroom maker.
Hij had een winkel op de hoek van de straat waar ik ben geboren.
Guiseppe Fusco. Mijn moeder werd verliefd op de naam.
Waren ze
- je weet wel. - Wat ?
- Minnaars. - Wie ?
Mijn moeder en de Italiaanse ijsmaker ?
Oh, nee, God. Oh, Jezus, nee. Nee, dat waren ze niet.
Nee, ze vond het gewoon een mooie naam.
Maar het maakte mijn leven tot een hel.
Al de andere kinderen die met je lachen.
Heb je zelf kinderen ?
Hij praat momenteel met Barker.
Vergeet het, Joe. Hij kan praten met wie hij zin in heeft.
Twee.
Ze hebben het nest verlaten.
Of Barker nu verantwoordelijk was of niet...
voor het binnenbrengen van het oproercommando, Joe heeft het hem nooit vergeten.
Joe voerde nog steeds oorlog.
En voor hem was Barker de vijand.
- Nummer ? - De naam is McAndrew.
Ga weg. Ga uit de weg. Ga uit het licht !
- Je bent 149. - Ga uit het licht.
- Nummer ? - De naam is Gerry Conlon.
Ga vanonder het licht. Ga uit het licht !
Je bent 136.
Er zit hier iemand.
Verzet je wanneer het je gezegd wordt.
Doe dat uit.
- Hoe gaat het met je jongen ? - Goed.
Weet je, hij lijkt elke dag meer en meer op jou.
Hij is slimmer dan ik.
Hij kon strips lezen toen hij drie was.
Er zit een haar in de verdomde projector !
haal dat haar uit de projector,
- Komaan, haal het eruit ! Haal het eruit !
Ik wil dat je regelt dat een telefonist...
- alle in- en uitgaande oproepen natrekt. - We worden compleet blind, guv.
- Ik deed het al, Pa. Ik regelde dat. - Het kan eender wie zijn.
Oh, dat is juist. Was ik vergeten.
- We geraken er wel, Pa. - Stilte.
- Ik kan niets zien verdomme.
- Je staat in de weg. - Hou je klep.
Luister. Wie er ook naar je komt...
met deze Barzini ontmoeting...
Ik wist dat Santino dit allemaal zou moeten doormaken.
En Fredo, wel...
Fredo had het fout.
En ik wilde... ik wilde dit nooit voor jou.
- Voor jou !
Ga liggen, maat ! Op de grond ! Ga liggen !
Komaan, neem een deken ! In godsnaam, hij staat in brand !
Barker ! achteruit ! Achteruit, Barker !
Barker, achteruit ! Ga daar binnen ! Ga daar verdomme binnen !
Ga buiten !
- Brancard ! - Oké, draai zijn hoofd om.
Oké, maat. Je bent bij ons.
Brancard !
Zachtjes aan. Omhoog !
- Dat was een goede dag, McAndrew. - Komaan, sneller !
- Dat was een goeie dag. - Blijf uit mijn buurt.
Wil je me niet eens aankijken als ik tot je spreek ?
Ik kan ook naar mensen kijken zonder te knipperen.
In mijn hele leven heb ik nooit geweten...
hoe het voelt om iemand te willen vermoorden... tot nu.
je bent een moedig man, Joe. Een moedig man.
Gerard Conlon, terug op de derde verdieping.
- Blijf staan. - Hawkins, keert terug naar zijn cel.
Benjamin Bailey, terug naar zijn cel !
David Burns, terug naar zijn cel.
7445, Casey, terug naar zijn cel.
6309, Johnston, niveau drie.
Regis, 113, gaat naar nummer twee.
- Blijf doorlopen.
Barker was kreupel voor de rest van zijn leven,
en Joe werd naar een andere gevangenis overgebracht.
Hij zit ergens in eenzame opsluiting.
- We hebben sindsdien niets meer van hem gehoord.
De nieuwe hoofdbewaarder liet de binnenplaats verven,
en ik liep terug in rondjes.
Terug naar de cellen.
Komaan. Vooruit.
Ik zou je willen helpen met de campagne, pa.
Als je dat goed vindt.
Meen je het ?
- Ja. - Oh, dat is prachtig.
Okay, Gerry, wat ik van jou nodig heb is je verhaal, het hele verhaal.
Zo gedetailleerd als je het kunt herinneren; elk detail dat je nog kent.
En ik wil dat je het opschrijft. Het is erg belangrijk.
Ik kan dit niet.
Ik kan dit niet schrijven, pa.
Zou je zoon je geen handje kunnen helpen ?
- Nee, hij zit in zijn cel te schrijven. - Okay.
Tape recorder. Je bent een goede prater. Praat.
Het vreemde is...
Het vreemde is dat ik soms denk dat hij een beetje jaloers is...
op het feit dat ik de campagne heb overgenomen en zo.
De trappen op en af gaan om je te ontmoeten.
Ik bedoel, dat is iets dat ik nooit had gedacht van Guiseppe: dat hij jaloers kon zijn.
Maar toch, hoofdzaak is om de zaak heropend te krijgen...
want ik weet niet hoe lang hij hierbinnen nog kan overleven.
Ik ben dit zo beu.
Komaan, we moeten dit doen. Gedraag jezelf.
Hoe je hoofd naar beneden.
Toen ik nog klein was, vroeg ik me altijd af wat je aan het doen was onder die handdoek.
En op een dag, als jij en ma niet thuis waren, nam ik een grote kom kokend water,
deed er een grote slok Vick in en gooide de handdoek over mijn hoofd.
Ik zat daar maar en probeerde te ontdekken wat dat nu te betekenen had, en er gebeurde niets.
En dan kwam ik tot de conclusie dat jij ervan moest gedronken hebben.
Dus ik stak er mijn tong in. Herinner je je dat ?
Hoe zou ik dat kunnen vergeten ?
En je tong... zwol op als een voetbal.
Ik moest je zo snel mogelijk naar het ziekenhuis brengen.
Het was de eerste keer in je hele leven dat je stopte met praten.
- Geef dat hier.
- Ik zal je borst doen, pa.
Was ik altijd slecht ?
Niet altijd.
Ik verdien het toch niet om de rest van mijn leven hierbinnen te zitten ?
Ze hebben enkel het licht buitengesloten.
Ze kunnen het licht hierbinnen niet verduisteren.
Elke nacht...
neem ik je moeders hand in de mijne.
We gaan buiten langs de voordeur, naar Cyprus Street,
via Falls Road en Antrim Road...
naar Cave Hill.
We kijken achterom naar beneden...
naar het arme, verstoorde Belfast.
Ik heb dat elke nacht gedaan...
de laatste vijf jaar.
Alsof ik je moeder nooit heb verlaten.
Wat ik me nog het beste herinner van mijn jeugd is...
dat ik je hand vasthield.
Mijn kleine hand in jouw grote hand.
En de reuk van tabak. Ik herinner me dat...
ik de tabak kon ruiken op de palm van je hand.
Wanneer ik me gelukkig wil voelen, probeer ik me de geur van tabak te herinneren.
Hou mijn hand vast.
Oh, pa, ga verdomme...
Niet sentimenteel worden.
Niet verdrietig zijn, pa. Ik zal je hand vasthouden als je dat wilt.
Ik ga sterven.
Zeg dat niet.
Ik ben bang.
Je hebt geen reden om bang te zijn. Er is niets om bang van te zijn.
Probeer me niet te sussen als de waarheid me in mijn gezicht staart.
Ik ben bang dat ik hier zal sterven... tussen onbekenden.
- Je gaat niet dood, oké ? - Kan ik voor eenmaal iets zeggen...
- zonder dat je me tegenspreekt verdomme ?
Ik ben bang om je moeder achter te laten.
Maar je gaat helemaal niet dood, oké pa ?
En zelfs al zou dat gebeuren, dat ben ik zeker dat ik goed voor ma kan zorgen.
Denk je echt dat ik Sarah aan jouw zorgen zou overlaten ?
Wat bedoel je ?
Je heb nog niet de maturiteit om voor jezelf te zorgen, laat staan voor je moeder.
Ik heb niet veel tijd tussen afspraken in, Mevr. Peirce.
- Hoe kan ik u helpen ? - Dank u.
Ik ben de advocaat van de Conlons, hoofdinspecteur.
Guiseppe Conlon is in kritieke toestand, zoals u misschien wel weet.
Ik heb voor de rechtbank om zijn omstandigheids parool gevraagd.
Ze willen uw goedkeuring.
Dat zal moeilijk zijn, Mevr. Peirce.
Deze mensen hebben vreselijke misdaden begaan.
De maatschappij wil dat ze hun straf uitzitten.
Maar ze zijn onschuldig, Hoofdinspecteur.
- Zegt wie ? - De echte bommenleggers.
Ze hebben u verteld dat ze het gedaan hebben, Mr. Dixon.
Gerry Conlon heeft me verteld dat hij het gedaan heeft, Mevr. Peirce.
Deze mensen zijn leugenaars.
Ze zijn leugenaars voor een 'zaak', dat zijn de ergste.
Maar hij is stervende. Guiseppe is stervende.
Vele mensen zijn stervend. Het is een vuile oorlog.
Wel, ik zal kijken wat ik kan doen.
Is dit uw familie, Mr. Dixon ?
Dat is mijn vrouw en zoon.
U heeft een andere afspraak.
Ja.
Ik zie u nog wel, Mr. Dixon.
Ben je in orde, pa ?
Pa ?
Ben je in orde ?
Wakker worden, pa. Pa ?
Pa, kan je mij horen ? Kan je mij horen, Guiseppe ?
Oh. Oh, komaan, lieve god, doe me dit niet aan.
Komaan, word wakker. Word wakker, verdomme, komaan. Komaan ! Komaan, word wakker !
- Oh, lieve God, dank u. Je bent oké, pa.
Je bent in orde. Je bent in orde, pa. Ik ga hulp halen.
Nummer 73 ! Nummer 73 ! Kom snel alsjeblief. Mijn vader is ziek !
Benbay, Guiseppe is ziek !
Pa, pa, sla je armen rond me. Ik haal je uit mijn bed.
Komaan, sla je armen rond me. Zo. Komaan.
Het is Conlon ! Hij er echt niet goed aan toe !
- Open de deur verdomme ! - Nummer 73 !
- Open de deur ! - Guiseppe ! Guiseppe !
hij krijgt geen adem. Hij kan niet ademhalen !
- Hij kan niet ademhalen ! Kijk, mijn vader is aan het sterven !
- Hij heeft zuurstof nodig ! Geef hem een kans !
Open de deur ! Ik ben hier, pa.
- Breng hem hierbinnen ! - Wat gebeurt er verdomme ?
Blijf waar je bent ! Blijf waar je bent.
Hammersmith Hospital, nu.
Ik wil met hem meegaan. Mag ik met hem meegaan, baas ?
Ik moet eerst toestemming krijgen. Het is buiten mijn controle.
Alles komt goed, pa ! Ik zal bij je zijn...
- zo snel ik kan. - Breng hem terug naar zijn cel.
Laat hem met rust, klootzakken ! Laat hem toch met rust !
Sterk zijn, Gerry ! Hou je sterk, maat !
Kin omhoog, maat !
- We zijn er voor jou, Gerry ! - Ja, we zijn er volledig voor jou !
Hij is nog steeds wakker.
Je vader is een uur geleden overleden.
Bedankt.
Het spijt me.
Guiseppe is dood, man !
Ze hebben Guiseppe gedood !
Gerry, man !
Gerry !
Ze hebben Guiseppe gedood !
Wel, ik denk dat men het woord 'medeleven' maar best...
uit het Engels woordenboek halen.
Ze hebben de bal fout gespeeld, Gareth.
Ze hebben de bal fout gespeeld en ze zijn zo schuldig als de pest.
Geloof me, als er een ding is waar ik iets van weet, dan is het schuld.
Blijf ze in de ogen kijken en het zal zichzelf uitwijzen.
Je moet de druk op de ketel houden.
Doe wat je moet doen.
Die hadden hier drie weken geleden al moeten zijn.
"The Parade of Innocence". Wat denk je ervan ?
Duizenden mensen kwamen vandaag op straat in Dublin,
Londen en Liverpool, in demonstraties...
en eisten de vrijlating van de Guildford Four.
- In het Parlement werden vragen gesteld... - Zeg goedenacht aan pappa.
- omtrent de veiligheid... - Goedenacht, pa. Goeienacht, zoon.
Mr. Dixon ! Excuseer. Mr. Dixon !
Dit was een vergissing.
Waarom laten we haar de bestanden niet zien ?
Wat voor kwaad zou dat kunnen ?
Mr. Dixon !
Wordt u dit nooit moe ? Wat is dat ?
Dit is een gerechtelijk bevelschrift dat mij toelaat om het Guiseppe Conlon dossier in te kijken.
- Goeiemorgen. - Er zijn een paar regels die u moet naleven.
Hier is een complete lijst van de documenten in het Conlon, Guiseppe dossier;
de enige bestanden die u moet zien.
Ik ga naar de dossierlade en haal het naar hier.
U doet het vlak voor mij open, neemt een pagina per keer, leest ze en plaatst ze terug.
Sorry. Is er een probleem, Mr. Dixon ?
Probleem ? Totaal niet, Mevr. Peirce.
Onze hoofdarchivaris, Mr. Jenkins, is hier om u te assisteren.
Als u een fotokopie wil maken, zal ik, en ik alleen, ze maken.
- En u gebruikt altijd deze pen voor notities. - Waarom ?
Als u eender welk document beschadigt of wijzigt, kunnen we dat opsporen via de inkt in deze pen.
Er zijn hier nationale veiligheidsoverwegingen in het spel, Mevr. Pierce.
We zouden toch niet willen dat er politiedossiers uitlekten naar het I.R.A. nietwaar ?
- Conlon, Guiseppe dossier. - Ja, meneer.
Ik zou mijn spullen even goed op de bus kunnen laten, want ik blijf toch niet in jullie gevangenis.
Zozo, onze nieuwe V.I.P. gevangene.
- Welkom in Schotland. - Ik ben een onschuldig man. Mijn vader was een onschuldig man.
Hij stierf in een van jullie gevangenissen. Jullie kunnen niets meer doen dat me kan kwetsen.
- Ze hebben me overgebracht naar een Schotse gevangenis om mijn geloof te breken. - Zet hem in afzondering.
Dit is een vreedzaam protest. Ik hou me niet aan de regels van de gevangenis.
- We zullen je wel manieren leren. - Betere mannen dan jullie hebben dat al geprobeerd.
Edelachtbare, ik heb mijn cliënt in twee maanden niet gezien.
Hij werd overgebracht naar Schotland, wat mijn onderzoek in deze zaak ernstig heeft vertraagd.
Dus dien ik een motie in om behoorlijke toegang...
Hier, bedankt. Goeiedag. Oh, dank u, dank u.
Zou u dit voor mij willen kopiëren, alstublieft ?
Dank u.
Ik wil gewoon dat mijn moeder gelukkig is.
ik zou willen dat haar gezegd wordt dat...
Guiseppe elke dag van zijn leven over haar praatte.
Hij miste haar verschrikkelijk hard.
Het is vreemd om zonder hem in een cel te zitten.
Ik slaag er maar niet in om zijn gezicht uit mijn gedachten te halen.
Overal waar ik kijk, zie ik hem.
Vreemd wat tijd met je doet als je in de gevangenis zit.
Je kan bijvoorbeeld naar de muur aan het staren zijn.
Drup, drup, drup.
Het duurt een eeuwigheid.
En dan knipper je en er zijn drie jaren voorbijgegaan.
Ik bedoel, wat ik wil...
ik weet niet wat ik probeer te zeggen.
Maar ik kan niet vergeten wat ze mijn familie aandeden.
Ik kan het gewoon niet vergeten.
- Gerry, komaan, hou je kalm.
Hou vol, Gerry.
Goeiemorgen.
- Waar is Jenkins ? - Hij heeft zich ziek gemeld.
Ik ben bang dat u morgen zal moeten terugkomen.
Nee, nee, dat gaat niet. Ik ben morgen in de rechtszaal Er is teveel om er door te geraken.
- Ik kan u niet helpen. - Alstublieft Kijk, ik heb een gerechtelijk bevel.
U zag wat Mr. Jenkins deed. Hij brengt mij enkel het dossier.
Ik neem de aantekeningen en geef ze direct daarna terug. Alstublieft
- Welke naam ? - Conlon.
- Oké. - Dank u. Dank u zeer.
- Welke naam was dat weer ? - Conlon.
We hebben twee Conlons. Is het Guiseppe Conlon of Gerard Conlon ?
Gerard.
Wel, dat is het om te beginnen.
Het is goed nieuws, Gerry.
We praten hier over een bewijsstuk...
dat aantoont dat ze het al die tijd wisten en dat ze mijn vader hebben laten sterven in de gevangenis ?
Zou je me willen vertellen wat daar goed aan is, Gareth ?
We krijgen ze in de rechtszaal.
"We krijgen ze in de rechtszaal" ? Wil je eens even jezelf bezig horen ?
Ze hebben ons al 15 jaar in de gevangenis gehouden. Ze kunnen ons er nog 15 jaar inhouden.
Het is de klote-overheid, Gareth !
Het is de verdomde overheid ! Wat gaan ze zeggen ?
"We hebben een klein foutje begaan, je mag nu gaan."
Wat gaan ze zeggen ? "Sorry dat we je pa hebben gedood."
"Sorry dat we je leven hebben verkloot." Wat gaan ze zeggen ?
Gerry.
Ik ga mijn moeder niet opnieuw door die hel sleuren.
Ben je bang van de rechtszaal ?
Kijk, ik wil gewoon niet opnieuw vernederd worden.
Ik zweer bij de Almachtige God, dat het bewijs dat ik zal geven...
de waarheid zal zijn, de hele waarheid...
en niets dan de waarheid.
Mr. Dixon, kent u deze jonge mensen...
die gekend zijn als de Guildford Four ?
Ja.
Weet u hoe lang ze reeds in de gevangenis zitten ?
Vijftien jaar, geloof ik.
Kent u Annie Maguire...
die haar 14 jaar heeft uitgezeten zonder strafvermindering ?
Kent u haar zoon Vincent die vijf jaar heeft uitgezeten ?
Kent u haar zoon Patrick die vier jaar heeft uitgezeten ? Kent u haar echtgenoot...
Paddy Maguire die 12 jaar heeft uitgezeten ?
Carole Richardson was 17 wanneer ze naar de gevangenis werd gestuurd, Mr. Dixon.
Nu is ze 32.
Kent u Carole Richardson ?
- Edelachtbare, wat is de bedoeling hiervan ? - Ja, kom tot de kern van de zaak.
Weet u wie dit is, Mr. Dixon ?
Nee.
Wel, zou u dan zo vriendelijk willen zijn om de verklaring te lezen die u...
- van hem afnam op de 3e november 1974 ? - Laat die verklaring zien.
Een verklaring, Edelachtbare, die al deze mensen vrijspreekt,
- al deze onschuldige mensen. Edelachtbare, ik moet een kopie van deze verklaring zien.
Iemand, of wel deze man of zijn superieur of de superieur van zijn superieur,
beval dat deze mensen moesten worden gebruikt als zondebokken...
- voor een natie die smeekte om bloed... - Mevr. Peirce !
- Edelachtbare ! - als wraak voor het onschuldige bloed...
- dat heeft gevloeid in de straten van Guildford ! - Stop haar !
- En, bij God, u heeft uw bloed gekregen, Mr. Dixon ! - Dit is een politieke speech !
- U kreeg het bloed van Guiseppe Conlon en Carole Richardson ! - Dit is een schande !
- U kreeg 15 jaren van bloed en zweet en pijn van mijn cliënt... - Mevr. Peirce, wees stil !
- wiens enige misdaad was dat hij Iers was, - Stilte in de rechtszaal !
en dat hij dom was, en op de verkeerde plaats op het verkeerde ogenblik !
Mevr. Peirce, ik laat u uit de rechtszaal verwijderen.
En een van uw collega's, Edelachtbare,
die zat waar u nu zit, zei, ik citeer, "Het is jammer...
dat u niet werd beschuldigd van hoogverraad,
een aantijging die de doodstraf door verhanging met zich meebrengt,
een straf die ik zonder problemen zou hebben uitgesproken in deze zaak."
Mevr. Peirce, ik probeer dit document te lezen.
Ik wil niet nogmaals zeggen dat u moet zwijgen,
dan wordt u uit de rechtszaal verwijderd.
Edelachtbare, dit document brengt het gehele Britse rechtssysteem in opspraak.
Edelachtbare, dit is nieuw bewijs.
Dit is shockerend nieuw bewijs.
Edelachtbare, dit bewijs is nooit ingediend op het proces dat hier onder beroep staat.
Ik geloof dat dat net het punt is dat Mevr. Peirxe wil maken.
- Ga verder, Mevr. Peirce. - Edelachtbare, ik eis een verdaging.
Er worden geen eisen gesteld in mijn rechtszaal.
Achteruit.
Edelachtbare, dit alibi voor Gerry Conlon...
werd door Mr. Dixon afgenomen een maand na de arrestatie van Gerry Conlon.
Dit briefje hing er aan vast toen ik het in de politiedossiers vond.
Er staat, "Mag niet aan de verdediging worden getoond."
Ik heb maar een vraag voor u, Mr. Dixon.
Waarom mocht het alibi van Gerry Conlon,
die werd beschuldigd van de moord op vijf onschuldige mensen,
niet getoond worden aan de verdediging ?
- Geef ons een antwoord ! - Beantwoord de vraag !
- Stilte ! - Het zal tijd worden !
Orde in de rechtszaal !
Edelachtbare, ik zou graag naar de balie komen.
- Dit is hoogst abnormaal. - Ja, daar ben ik me van bewust.
Goed dan.
- Mr. Dixon, u kunt beschikken. - Nee, nee, nee, Edelachtbare !
Edelachtbare, dit is de man die zou moeten gearresteerd worden !
Hou u stil, Mevr. Peirce.
- Deze rechtsbank ik nu in verdaging. - Bewakers, hou jullie klaar.
Kijk, probeer van mij niet de zondebok te maken van de hele Britse wettelijke gevestigde orde.
Als ik deze barmhartige deal aanvaard... Ze hebben verdomd veel lef...
om mij genade te bieden. Ze zouden mij zelf om vergeving moeten smeken.
- Bent u klaar, Mr. Conlon ? - Ja. Ik ken het verschil tussen goed en fout.
- Dat weet ik. - De waarheid moet uitkomen. Ze willen het misschien niet horen,
- maar buiten zijn er mensen die zullen luisteren. - Ik weet het, jongen.
- Denk daar gewoon aan, oké ? Denk er aan. - Oké.
Aye, geef er me drie.
Stilte !
In de zaak van Hare Majesteit versus Gerard Patrick Conlon,
wordt de zaak hierbij afgewezen.
- Mijn echtgenoot is in uw gevangenis gestorven als een onschuldig man ! - Komaan, ma !
- Ik ga buiten langs de voordeur. Ik zie je buiten wel. - Komaan, Mr. Conlon.
- Ik zie je buiten wel. - Komaan, meneer. Hierheen.
- Ik ga buiten langs de voordeur. - En Guiseppe Conlon ?
Edelachtbare, hij was een onschuldig man !
- Hierheen, meneer.
- Mr. Conlon, meneer, dat is geen goed idee. - Gebruik de achterkant, voor uw veiligheid.
Ik ben een vrij man en ik ga buiten langs de voordeur.
- Ga achteruit ! In de zaak van Hare Majesteit...
versus Paul Hill, wordt de zaak hierbij afgewezen.
Laat me met rust ! Ik ga langs de voordeur naar buiten met Gerry !
In de zaak van Hare Majesteit versus Patrick Armstrong,
- wordt de zaak hierbij afgewezen.
In de zaak van Hare Majesteit versus Carole Richardson,
wordt de zaak hierbij afgewezen.
Ik ben een onschuldig man ! Ik zat 15 jaar in de gevangenis voor iets dat ik niet heb gedaan !
Ik zag mijn vader sterven in een Britse gevangenis voor iets wat hij niet heeft gedaan !
En dit bestuur zegt nog steeds dat hij schuldig is !
Ik wil dat ze weten dat, totdat mijn vader als onschuldig wordt erkend,
tot alle mensen die in deze zaak werden betrokken als onschuldig worden erkend,
totdat de echte schuldigen berecht worden,
ik verder zal vechten !
In de naam van mijn vader en van de waarheid !